19 Şubat 2018 Pazartesi

Gece ve Şiir



Baştan savma bir şiir okudum az önce.
 Bir paçavrayı kirletmişim yıllar önce bu şiirle.
Bitiyor şiirler. 
Her ne kadar sonsuzluğu vadetse de.
Bir şarkı çalınıyor kulağıma.
Üzülme diyorum omzumu sıvazlayıp.
Ben yettim kendime hep.
Böyle olacak bu gece de.
Ömrünü yarılamış şairlere nispet.

Nokta var her cümlenin sonunda.
Söyleyeceklerim bitmemişken.
Son vermeye çalıştığım her şey gibi bu şiir de tuttu yakamdan.
Olsun.
Su içmek ve uyumak gibi şiir yazmak.
Kesinlikle uyanmak ve yürümek gibi değil.
Hem kime ne benim ne yazdığımdan.
Yıllar önce yahut bu gece.
Yarın belki de gelecekten.
Geçmiş ellerimden.
Ellerim yüzünden.
Yüzüm hüzünden.
Hüzün gözlerimden okunuyor.
Çiçekleri bilmem ama benim şiirlerim benden önce soluyor.

2 yorum:

  1. 'Çiçekleri bilmem ama benim şiirlerim benden önce soluyor'
    Çok başarılı...

    YanıtlaSil